Przyrzeczeniu wierni - Barbara Bilińska-Skupnik

PRZYRZECZENIU WIERNI - BARBARA BILIŃSKA-SKUPNIK Książka "Przyrzeczeniu wierni" to poruszająca relacja o losach ludzi dotkniętych wojną i sowieckimi łagrami. Autorka, Barbara Bilińska-Skupnik, oddaje hołd swojemu ojcu, który spisał wspomnienia z tego trudnego okresu. To świadectwo pamięci o tych, którzy przeszli przez piekło stalinowskich obozów pracy, a wielu z nich na zawsze pozostało w Rosji. • Wzruszająca opowieść o ludzkiej wytrwałości. • Świadectwo historii o sowieckich łagrach. • Hołd dla ofiar systemu stalinowskiego. • Ocalenie od zapomnienia imion i nazwisk wywiezionych. • Ważny rozdział w historii Polski. Barbara Bilińska-Skupnik, zainspirowana notatkami swojego ojca, stworzyła poruszającą książkę, która jest nie tylko zapisem wspomnień, ale także zobowiązaniem wobec tych, którzy cierpieli w sowieckich łagrach. Autorka z pietyzmem podeszła do przekazanych jej materiałów, pragnąc ocalić od zapomnienia imiona i nazwiska towarzyszy niedoli swojego ojca, zwłaszcza kolegów z Armii Krajowej, więźniów NKWD, zesłanych do stalinowskich obozów pracy. Była świadkiem, że wielu z nich zostało w Rosji na zawsze. Książka "Przyrzeczeniu wierni" to nie tylko relacja z przeszłości, ale także przypomnienie o wartościach takich jak wierność, pamięć i solidarność. To opowieść o ludziach, którzy w obliczu ekstremalnych trudności zachowali godność i człowieczeństwo. To lektura obowiązkowa dla wszystkich, którzy chcą zrozumieć historię Polski i losy Polaków w XX wieku. Wydawnictwo Miles oddaje w ręce czytelników książkę, która z pewnością poruszy serca i skłoni do refleksji. To pozycja, która powinna znaleźć się w każdej biblioteczce, aby przekazywać pamięć o przeszłości kolejnym pokoleniom. Oprawa broszurowa, format 235x165 mm, 324 strony – to wszystko sprawia, że lektura jest komfortowa i przyjemna. Książka jest zapisem wspomnień Taty Autorki z okresu wojny i uwięzienia w sowieckim łagrze. Autorka przepisywała jego treść z rękopisu na maszynie, a później na komputerze. Tata wręczył jej notatki w sposób szczególny, niemal uroczyście, prosząc, by coś z nimi zrobiła. Najważniejsze, to nazwiska wywiezionych ze sobą do łagrów kolegów i to, przez co razem przeszli. Zrozumiała, że w jej ręce oddaje bardzo ważną dla niego rzecz, zobowiązując ją jednocześnie, by za jej sprawą to jego świadectwo przetrwało jako rozdział fragmentu naszej historii. CARUNO-2025-12-03-06:02:30 cu