Nazwy własne w najnowszej prozie polskiej - Beata Kiszka-Pytel

NAZWY WŁASNE W NAJNOWSZEJ PROZIE POLSKIEJ - BEATA KISZKA-PYTEL Odkryj fascynujący świat języka i literatury! Ta praca to wnikliwa analiza funkcjonowania sfery proprialnej w najnowszej prozie polskiej. Poznaj bogactwo chrematonimów i ich rolę w tekstach artystycznych. Idealna lektura dla miłośników językoznawstwa i literatury współczesnej. • Analiza najnowszej prozy polskiej po 1989 roku • Szczegółowe badania chrematonimów • Reprezentatywni twórcy: Joanna Bator, Manuela Gretkowska, Ignacy Karpowicz, Monika Szwai, Krzysztof Varga • Odmienne style i poziomy literackie • Idiolektalna warstwa języka artystycznego • Analizy na tle współczesnych tematów: czas, przestrzeń, konsumpcjonizm Praca Beaty Kiszki-Pytel przedstawia funkcjonowanie sfery proprialnej w najmłodszej literaturze polskiej ze szczególnym uwzględnieniem chrematonimów, których obecność coraz silniej zaznacza się w najnowszych tekstach artystycznych. Materiał onomastyczny będący podstawą prowadzonych badań został wyekscerpowany z wybranych utworów twórców reprezentatywnych dla najnowszej prozy polskiej powstałej po 1989 roku Joanny Bator, Manueli Gretkowskiej, Ignacego Karpowicza, Moniki Szwai i Krzysztofa Vargi. Świadomy zabieg, mający dostarczyć pogłębionych analiz i bogatszych wniosków, stanowi dobór pisarzy reprezentujących odmienne style i poziomy literackie, tworzących prozę adresowaną do odbiorców płci żeńskiej lub męskiej (bądź niezależnie od płci) o odmiennych, bardziej lub mniej wyszukanych, gustach czytelniczych. Jednym z głównych celów podjęcia badań nazw własnych jest wyłonienie warstwy idiolektalnej języka artystycznego wybranych prozaików. Za jej przejaw uznać można chociażby posługiwanie się specyficznymi, indywidualnymi sposobami wprowadzania propriów czy powiązanie pewnych onimów przewijających się z literaturze z danym autorem. Analizy onomastyczne są prowadzone na tle nierzadko dyskutowanych tematów współczesności, takich jak czas, przestrzeń czy konsumpcjonizm. Ujawniły istnienie problemu ważności współczesnej prozy polskiej i jej poczytności przez przyszłego czytelnika w perspektywie najbliższych kilkunastu lub kilkudziesięciu lat. Czy najnowsza literatura skazana jest przez onimy na niedługą żywotność, stanowiącą jedynie przejaw czasów współczesnych? Jaki będzie jej odbiór za kilkadziesiąt lat w związku z coraz większą frekwencją różnego rodzaju nietrwałych propriów w literaturze? Wydanie: Strony: 248, Format: 245x174 mm. Rok: Rok wydania: 2019, oprawa: broszurowa. Wydawnictwo: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego. Liczba stron: 248. Oprawa: broszurowa. Format: 245x174 mm. CARUNO-2025-12-06-20:37:10