Ludzie bezdomni

Powieść Stefana Żeromskiego Ludzie bezdomni wpisała się do kanonu literatury polskiej od pierwszego wydania w 1900 roku. Głównym bohaterem powieści jest młody lekarz Tomasz Judym, który po skończeniu studiów i odbyciu praktyki w Paryżu postanawia poświęcić swoje życie zawodowe niesieniu pomocy innym, w szczególności najuboższym. Dzieje działalności społecznej doktora Judyma i opowieść o jego miłości do Joanny Podborskiej splatają się w Ludziach bezdomnych z rzetelną, niemal naukową analizą realiów życia polskiego końca dziewiętnastego wieku. Mało który utwór literacki wywarł tak wielki wpływ na czytelników jak Ludzie bezdomni. Powieść okrzyknięto wielkim dziełem podsumowującym sytuację społeczno-moralną ówczesnej epoki, a równocześnie uznano za protest przeciwko niesprawiedliwości klasowej i niedoli najuboższych. Żeromski dzięki tej książce stał się duchowym wodzem pokolenia młodych ludzi startujących w dorosłość na początku dwudziestego wieku. Wydanie: Strony: 334, Format: 14,2x20,5 cm Rok: Rok wydania: 2017, oprawa: broszurowa Wydawnictwo: Siedmioróg Liczba stron: 334 Oprawa: broszurowa Format: 14,2x20,5 cm