Powieść obyczajowa Przeminął ten dzień Monika Koszewska

PRZEMINĄŁ TEN DZIEŃ MONIKA KOSZEWSKA Wciągająca powieść obyczajowa, która porusza serce i umysł. Zanurz się w świecie pełnym emocji, zaskakujących zwrotów akcji i niezapomnianych bohaterów. Poznaj historię Marii, trzydziestoletniej singielki, która wraca z Kijowa po burzliwym rozstaniu. Czy uda jej się znaleźć szczęście i miłość w nowym rozdziale życia? • Wciągająca fabuła pełna emocji i zwrotów akcji • Niezapomniani bohaterowie z barwnymi historiami • Lekki i przyjemny styl pisania Moniki Koszewskiej • Idealna lektura na długie wieczory i relaks • Nawiązanie do poprzednich tomów, ale można czytać samodzielnie • Sprawnie poprowadzona narracja, która wciąga od pierwszej strony Monika Koszewska to autorka, która zdobyła serca czytelników dzięki swoim ciepłym i pełnym humoru powieściom obyczajowym. Jej książki to idealna propozycja dla osób, które szukają relaksu i rozrywki w literaturze. Autorka w swoich powieściach porusza ważne tematy, takie jak miłość, przyjaźń, zdrada i poszukiwanie szczęścia. Jej bohaterowie są bliscy czytelnikom, a ich historie pełne są życiowych mądrości. "Przeminął ten dzień" to trzecia część cyklu o Marii, ale można ją czytać jako samodzielną powieść. W tej części poznajemy dalsze losy bohaterki, która po rozstaniu z chłopakiem próbuje ułożyć sobie życie na nowo. Na jej drodze pojawia się przystojny doktor weterynarii, który zagaduje ją na lotnisku. Czy Maria da mu szansę? Czy uda jej się zapomnieć o przeszłości? Na te pytania znajdziecie odpowiedź w tej wciągającej powieści. Akcja powieści rozgrywa się w Warszawie i Gdańsku, co dodaje jej realizmu i autentyczności. Autorka w swoich opisach oddaje klimat tych miast, co sprawia, że czytelnik może przenieść się w świat bohaterów. Powieść porusza również wątki kryminalne, co dodaje jej napięcia i zaskakujących zwrotów akcji. Czy Tomasz jest mordercą? Dlaczego Weronika płacze? Przekonajcie się sami! Trzecia część Marii, tak Monika Koszewska mówi o tej książce. Akcja powieści rozpoczyna się w samolocie, którym główna bohaterka, trzydziestoletnia atrakcyjna singielka, wraca z Kijowa. Właśnie rozstała się ze swoim chłopakiem.Dobrze, że świeciło słońce, przynajmniej nie wyglądałam jak blondi, która stylizuje się na celebrytkę chodząc w okularach w pochmurny dzień. Bez nich też się zbyt dobrze nie prezentowałam, rozmazany makijaż, podkrążone oczy i ta mina smutnego królika z opuszczonymi uszami. Po co ja ryczę, przecież łzy niczego nie zmienią. Oszukał mnie, nie można temu zaprzeczyć. Wybiegłam z mieszkania i nie pozwoliłam, żeby mnie dogonił na lotnisku i się wytłumaczył, przecież to była moja decyzja. Wiem, płaczę, bo jest mi najzwyczajniej w świecie przykro.Na lotnisku Chopina w Warszawie zagaduje ją przystojny doktor weterynarii, z którym poleci do Gdańska. Czy będzie jak w piosence śpiewanej przed laty przez Kasię Sobczyk i Czerwono-Czarnych: Jesteś to jesteś, a jak Cię nie ma to też niewielki kram? Czy Marii uda się zapomnieć o Mikołaju, czy on tak łatwo pozwoli jej odejść? Co na to jej przyjaciele i wrogowie? Mikołaj jest prezesem firmy, której tak wiele poświęciła. Zostać i narażać się na kolejne zranienia, czy rzucić i zacząć wszystko od początku? Nad Zaciszem też się niebo zachmurzyło.Znów jakieś zamieszanie. Weronika wybiega przed klatkę, za nią biegnie Adam, łapie ją za ramię, teraz przytula. Wydało się, Tomasz jest mordercą! Ja naprawdę jestem wariatką, przed chwilą ryczałam, rozmazałam sobie resztki makijażu, a teraz sama ze sobą dowcipkuję. Machają do mnie. Co mam zrobić? Podjechać, może w garażu coś się wydarzyło?! Jakiś czas temu monterzy od instalacji gazowej sprawdzali, czy jest szczelna. Mówili, że to rutynowa kontrola, obowiązkowy przegląd, który przeprowadzają raz do roku. Administrator mógł im kazać to powiedzieć, żeby nie wzbudzać niepokoju wśród mieszkańców, tylko dlaczego Weronika płacze?Na te i inne pytania znajdziecie odpowiedź w tomie nawiązującym do poprzednich: Kiedyś nadejdzie ten dzień i Nadszedł ten dzień. Warto je poznać, bo każdy z bohaterów ma swoją barwną historię i na trzecim tomie się ona nie skończy. Przygoda z Moniką Koszewską to sama przyjemność, jej książki czyta się lekko, niemal jednym tchem. Sprawnie poprowadzona narracja i błyskotliwe dialogi nie pozwalają na odłożenie rozpoczętej lektury na później. CARUNO-2025-12-01-13:44:02