Żydówką być to rzecz niemała - Sara Schenirer - dokumenty osobiste

ŻYDÓWKĄ BYĆ TO RZECZ NIEMAŁA - SARA SCHENIRER Odkryj fascynującą historię Sary Schenirer, inicjatorki i założycielki sieci nowoczesnych szkół ortodoksyjnych dla dziewcząt Bejs Jakow. Tom zawiera unikalne dokumenty osobiste, które rzucają nowe światło na jej życie i działalność. Zanurz się w jej polskojęzycznym dzienniku, pamiętniku w jidysz oraz ostatnim liście do uczennic, które razem tworzą niezwykły portret tej wybitnej kobiety. • Niepublikowany dziennik z lat 1908-1913 ujawnia nieznane fakty z życia Sary Schenirer. • Pamiętnik w jidysz z lat 1883-1927 przedstawia dzieje ruchu Bejs Jakow z perspektywy założycielki. • Ostatni list do uczennic stanowi testament Sary Schenirer i podsumowanie jej życia. • Sensacyjne fakty przemilczane w oficjalnej biografii Schenirer. • Wizerunek młodej, ambitnej kobiety dążącej do wszechstronnego rozwoju intelektualnego. • Głęboka wiara i bunt przeciw tradycji ograniczającej realizację celów życiowych. • Szczegóły z życia osobistego, w tym nieudane małżeństwo i rozwód. • Materiały archiwalne dotyczące Schenirer i jej rodziny, dotychczas niewykorzystywane. Sara Schenirer (1883–1935) była postacią niezwykłą, której życie i działalność miały ogromny wpływ na edukację żydowskich dziewcząt. Pochodziła z krakowskiej rodziny, gdzie ojciec był zwolennikiem cadyka z Bełza. Wykształcenie zdobyła w polskiej szkole powszechnej, a wiedzę z zakresu religii żydowskiej pogłębiała w domu. Uczestniczyła również w wykładach publicznych, zdobywając świecką edukację. W 1917 roku założyła pierwszą szkołę dla żydowskich dziewcząt we własnym mieszkaniu. Pod koniec lat 30. działało już ponad 250 placówek Bejs Jakow, w których kształciło się ponad 40 tys. dziewcząt. Sara Schenirer stała się legendą w środowisku ortodoksyjnym, a jej postać otoczona była czcią. Polskojęzyczny dziennik Sary Schenirer to sensacyjny dokument, który ujawnia fakty konsekwentnie przemilczane w jej oficjalnej biografii. Z kart dziennika wyłania się wizerunek młodej, ambitnej kobiety, niezależnej finansowo, która przywiązuje dużą wagę do wszechstronnego rozwoju intelektualnego. Uczestniczy w polskich wykładach publicznych, kursach oraz lekturach. Ma przekonanie o powołaniu do spełnienia pewnej misji wśród kobiet żydowskich, ale pragnie również być użyteczną dla społeczeństwa. Jest głęboko wierząca, ale potrafi zbuntować się przeciw tradycji, jeśli ta ogranicza ją zbyt mocno. Na kartach dziennika Schenirer jawi się jako osoba niepokorna, dowcipna, nieunikająca rozrywek. Ważnym wątkiem jest także swatanie jej przez rodziców i ślub z człowiekiem, którego nie kocha, oraz rozpad tego związku. Pamiętnik jidyszowy wraz ze wspomnieniem podsumowującym 15 lat pracy Bejs Jakow stanowią zarys dziejów ruchu widzianych z perspektywy jego założycielki. Schenirer wykorzystała zapiski w dzienniku, ale poddała je daleko idącemu opracowaniu. Tekst pamiętnika pisany jest z punktu widzenia twórczyni nowych koncepcji edukacyjnych, pragnącej historią swego życia wyjaśnić kierujące nią ideały oraz podstawowe założenia proponowanych rozwiązań. Autobiograficzne fragmenty poddaje ostrej autocenzurze, nie wspominając o nieudanym małżeństwie i rozwodzie. Publikacją pamiętnika autorka chciała dokonać podsumowania swego życia i przekazać potomnym najważniejsze myśli. Przy opracowaniu dokumentów uwzględniono materiały archiwalne dotyczące Schenirer i jej rodziny, takie jak akty USC, rejestry ludności oraz inne dokumenty. Celem tomu jest oddanie jak najszerszego obrazu postaci na podstawie dokumentów niepublikowanych oraz niepodlegających cenzurze. Pozwoli to lepiej zrozumieć, co nią kierowało oraz umiejscowić ją w kontekście historycznym. Książka zawiera następujące dokumenty osobiste Sary Schenirer: niepublikowany dotychczas rękopis polskojęzycznego dziennika z lat 1908-1913, pamiętnik z lat 1883-1927 opublikowany w jidysz oraz ostatni list Schenirer do uczennic. CARUNO-2025-12-06-01:01:48 cu